συνοχή

1. Ιδιότητα ενός υλικού ή σώματος κατά την οποία τα επιμέρους μέρη συγκρατούνται μεταξύ τους λόγω εσωτερικών δυνάμεων, με αποτέλεσμα να διατηρείται ενιαίο και σταθερό.

2. Χαρακτηριστικό κειμένου, λόγου ή συλλογισμού όπου οι ιδέες και οι προτάσεις συνδέονται λογικά και ρέουν με συνέπεια, διευκολύνοντας την κατανόηση.

3. Βαθμός ενότητας, αλληλεγγύης και συνεργασίας ανάμεσα σε άτομα ή ομάδες, που συμβάλλει στη σταθερότητα και λειτουργικότητα μιας κοινωνικής ή οργανωτικής ομάδας.

4. Ιδιότητα συστήματος ή δομής που προκύπτει από την αλληλεξάρτηση και τη συνεκτικότητα των μερών του, προσδίδοντας συνολική σταθερότητα και συνέχεια.