κινητοποίηση

ουσιαστικό

1. Διαδικασία ή ενέργεια οργάνωσης, επιστράτευσης και διάθεσης ανθρώπινων, υλικών ή άλλων πόρων για την επίτευξη συγκεκριμένου σκοπού.

Συνώνυμα

επιστράτευση δραστηριοποίηση ενεργοποίηση συστράτευση συσπείρωση συγκέντρωση συνάθροιση συναγερμός διέγερση διαμαρτυρία παρακίνηση ξεσηκωμός εκστρατεία διαδήλωση κίνημα μάζεμα απεργία εκκίνηση

Αντώνυμα

αποστράτευση αδρανοποίηση απενεργοποίηση αδράνεια απραξία παθητικότητα καθήλωση ακινησία ακινητοποίηση διάλυση αποσυγκέντρωση διασκορπισμός απάθεια αποθάρρυνση σιωπή αφοπλισμός

Παραδείγματα χρήσης

  • Η κινητοποίηση των εργαζομένων για την απεργία ήταν μαζική.
  • Αποφασίστηκε κινητοποίηση δυνάμεων της πυροσβεστικής για την κατάσβεση της φωτιάς.
  • Η κυβέρνηση διέταξε κινητοποίηση εφεδρικών μονάδων λόγω του έκτακτου περιστατικού.
  • Χρειάστηκε κινητοποίηση πόρων και εθελοντών για την αποκατάσταση των πληγέντων.
  • Η κινητοποίηση της κοινότητας βελτίωσε τη συνεργασία και το ηθικό μετά τον σεισμό.