ευταξία

ουσιαστικό

1. Κατάσταση κατά την οποία αντικείμενα, χώροι ή διαδικασίες είναι τοποθετημένα ή ρυθμισμένα σε σαφή και συνεπή σειρά, λειτουργώντας χωρίς αταξία.

Συνώνυμα

τάξη πειθαρχία οργάνωση νοικοκυροσύνη συστηματικότητα ευρυθμία μεθοδικότητα τακτικότητα τακτοποίηση αρμονία επιμέλεια συνέπεια

Αντώνυμα

αταξία ακαταστασία χάος μπάχαλο σύγχυση χαοτικότητα ανοργανωσιά πανδαιμόνιο ασυδοσία ανομία αναρχία αχταρμάς μπλέξιμο μπέρδεμα χαμός μπερδεμάρα απορρύθμιση ανωμαλία κουβάρι

Παραδείγματα χρήσης

  • Η ευταξία του σπιτιού αντανακλά την προσοχή της οικοδέσποινας.
  • Στο γραφείο απαιτείται ευταξία για να λειτουργεί αποτελεσματικά η ομάδα.
  • Η αστυνόμευση στο κέντρο διασφαλίζει την ευταξία στην πορεία.
  • Η ευταξία στο στρατό είναι προϋπόθεση για την επιτυχή εκτέλεση εντολών.
  • Η δομή των κεφαλαίων έδωσε ευταξία στην παρουσίαση των επιχειρημάτων.