επάρκεια

ουσιαστικό

1. Η κατάσταση του να είναι αρκετό σε ποσότητα, ποιότητα ή βαθμό για να ικανοποιεί ανάγκες, απαιτήσεις ή σκοπό.

2. Το επίπεδο γνώσεων, δεξιοτήτων και εμπειρίας που επιτρέπει την αποτελεσματική άσκηση καθηκόντων ή την ανάληψη αρμοδιοτήτων.

Συνώνυμα

αρκετότητα ικανότητα δεξιότητα τεχνογνωσία προσόν πιστοποίηση πληρότητα διαθεσιμότητα αρτιότητα επιδεξιότητα εξειδίκευση εμπειρία γνώση αρμοδιότητα αφθονία πληθώρα

Αντώνυμα

ανεπάρκεια έλλειψη έλλειμμα ανικανότητα λιμός σπανιότητα ανάγκη λείψη εξάντληση πενιχρότητα στενότητα αδυναμία στέρηση υστέρηση ίχνος υπερβολή ακαταλληλότητα λιτότητα μηδαμινότητα αποτυχία απειρία

Παραδείγματα χρήσης

  • Υπάρχει επάρκεια τροφίμων για όλους τους κατοίκους.
  • Πέρασε τις εξετάσεις και απέκτησε επάρκεια στη γλώσσα.
  • Η επάρκεια του ιατρικού προσωπικού διασφαλίζει την ποιότητα της φροντίδας.
  • Η επάρκεια των στοιχείων ήταν καθοριστική για την απόφαση.
  • Χρειάζεται επάρκεια χρόνου και πόρων για την ολοκλήρωση του έργου.