αυθάδεια

ουσιαστικό

1. Συμπεριφορά ή στάση που εκδηλώνει έλλειψη σεβασμού και καθωσπρέπει προς τους άλλους, με προκλητικό τρόπο και παραβίαση των κοινωνικών ορίων.

Συνώνυμα

αναίδεια θράσος θρασύτητα αναισχυντία ασέβεια ύβρις απρέπεια αλαζονεία έπαρση προκλητικότητα τσαμπουκάς αγένεια μαγκιά εξυπνάδα τόλμη ωμότητα παρρησία

Αντώνυμα

σεμνότητα ταπεινοφροσύνη ταπεινότητα ευγένεια σεβασμός ευπρέπεια κοσμιότητα ντροπαλότητα αυτοσυγκράτηση διακριτικότητα ντροπή συγγνώμη υπακοή

Παραδείγματα χρήσης

  • Η αυθάδεια του μαθητή προκάλεσε την αντίδραση του καθηγητή.
  • Δεν περίμενα τόση αυθάδεια από κάποιον που μόλις γνώρισα.
  • Μπήκε στο γραφείο και, με αυθάδεια, ανακοίνωσε την παραίτησή του.
  • Η αυθάδεια του να δοκιμάσει ένα ασυνήθιστο πείραμα απέδωσε σημαντικά αποτελέσματα.
  • Τι αυθάδεια να μιλά έτσι μπροστά στη μητέρα του!