ευπρέπεια

ουσιαστικό

1. Ιδιότητα ή κατάσταση κατά την οποία ένα άτομο εμφανίζει κατάλληλη δημόσια συμπεριφορά, ενδυμασία και λόγο, με σεβασμό προς τους άλλους και τήρηση κοινωνικών ή ηθικών προτύπων.

Συνώνυμα

κοσμιότητα ευγένεια σεμνότητα αξιοπρέπεια μανέρες διακριτικότητα σοβαρότητα επισημότητα πολιτισμός τάξη τρόπος ορθότητα ταπεινότητα ηθική συμπεριφορά έντιμότητα μετριοφροσύνη

Αντώνυμα

απρέπεια ασέβεια αγένεια ασεμνότητα χυδαιότητα ακολασία αναίδεια αυθάδεια θρασύτητα βωμολοχία αλητεία ανηθικότητα ατιμία ασχημοσύνη θράσος ωμότητα ύβρις τσίρκο διαστροφή ξεφτίλα αγριότητα ασυδοσία ακαθαρσία σκάνδαλο

Παραδείγματα χρήσης

  • Η ευπρέπεια επιβάλλεται σε επίσημες συναντήσεις.
  • Διατήρησε την ευπρέπεια σου ακόμα και όταν διαφωνείς έντονα.
  • Ντύθηκε με ευπρέπεια για την τελετή αποφοίτησης.
  • Σε πολλές κοινωνίες, η ευπρέπεια θεωρείται δείγμα σεβασμού.
  • Στις δημόσιες εμφανίσεις του δεν είχε ευπρέπεια και αυτό προκάλεσε αντιδράσεις.