ασέβεια

ουσιαστικό

1. Έλλειψη σεβασμού προς άτομα, θεσμούς ή κοινωνικές συμβάσεις, που εκδηλώνεται με προκλητική συμπεριφορά, αγνόηση ή μη αναγνώριση της αξίας ή της θέσης τους.

Συνώνυμα

αυθάδεια αναίδεια απρέπεια αγένεια προσβολή περιφρόνηση εξύβριση υβρισμός θρασύτητα απαξίωση καταφρόνηση βεβήλωση βλασφημία βωμολοχία επιθετικότητα τσαμπουκάς

Αντώνυμα

σεβασμός ευγένεια ευπρέπεια ευσέβεια προσκύνημα εκτίμηση σεμνότητα ευλάβεια ταπεινότητα αρετή αξιοπρέπεια συμπεριφορά κοσμιότητα

Παραδείγματα χρήσης

  • Η ασέβεια προς τους γονείς πληγώνει.
  • Ο μαθητής τιμωρήθηκε για την ασέβεια που έδειξε στον δάσκαλο.
  • Η ασέβεια απέναντι στα ιερά μνημεία προκάλεσε έντονες αντιδράσεις.
  • Η συστηματική ασέβεια προς τους κανόνες του σχολείου δεν θα γίνει ανεκτή.
  • Θεώρησε ότι η παρέμβαση ήταν ασέβεια στην προσωπική του ζωή.