ύβρις

ουσιαστικό

1. Η στάση ή πράξη κατά την οποία κάποιο άτομο υπερβαίνει τα αποδεκτά όρια με υπερβολική αυτοπεποίθηση και περιφρόνηση προς τους άλλους ή προς θεϊκές αρχές, όπως περιγράφεται στην αρχαία ελληνική ηθική ως σοβαρό ηθικό παράπτωμα που συχνά επισύρει αντίποινα.

Συνώνυμα

αλαζονεία υπεροψία έπαρση θράσος αυθάδεια υβρισμός προσβολή υπερηφάνεια πρόκληση χλευασμός χλεύη προκλητικότητα επιθετικότητα βία αμαρτία

Αντώνυμα

ταπεινοφροσύνη ταπεινότητα μετριοφροσύνη σεμνότητα σεβασμός ευγένεια κομπλιμέντο ευπρέπεια συμπάθεια προσευχή

Παραδείγματα χρήσης

  • Η ύβρις του ήρωα οδήγησε στην τραγική του πτώση.
  • Η πολιτική ύβρις του δημάρχου κόστισε στην πόλη σημαντικές ευκαιρίες ανάπτυξης.
  • Δεν θα ανεχτώ τέτοια ύβρις απέναντί μου.
  • Η επίθεση περιείχε στοιχεία ύβρις, γι' αυτό ασκήθηκε ποινική δίωξη.
  • Στην αρχαία σκέψη, η ύβρις θεωρείτο παραβίαση των θεϊκών ορίων.