απαλλαγμένος

επίθετο

1. Που δεν υπόκειται πλέον σε υποχρέωση, βάρος, καθήκον, περιορισμό ή ευθύνη, επειδή αυτά έχουν αφαιρεθεί ή παύσει να ισχύουν.

Συνώνυμα

ξεμπερδεμένος εξαιρούμενος αφορολόγητος αθωωμένος ελεύθερος απελευθερωμένος αποδεσμευμένος ανακουφισμένος απενεχοποιημένος αδέσμευτος ξεφορτωμένος απεγκλωβισμένος ανεξάρτητος ασφαλής καθαρός εκτός λυτρωμένος

Αντώνυμα

δεσμευμένος επιβαρυμένος υποχρεωμένος υπόλογος αιχμάλωτος φυλακισμένος εγκλωβισμένος φορτωμένος επιφορτισμένος κατάδικος περιορισμένος εξαρτημένος κολλημένος δέσμιος καταδικασμένος μπλεγμένος δεμένος εμπλεκόμενος τρομερός πολιτικός

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο φορολογούμενος είναι απαλλαγμένος από την καταβολή του ειδικού τέλους.
  • Μετά τη δίκη, ο κατηγορούμενος κρίθηκε απαλλαγμένος από κάθε κατηγορία.
  • Ο ασθενής αισθάνθηκε απαλλαγμένος από τους έντονους πόνους μετά τη θεραπεία.
  • Ο εργαζόμενος είναι απαλλαγμένος από τα καθήκοντά του προσωρινά.
  • Ο νεαρός θεωρήθηκε απαλλαγμένος από τη στρατιωτική θητεία λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας.