κατάδικος

ουσιαστικό

1. Άτομο που έχει καταδικαστεί από δικαστήριο για την τέλεση αξιόποινης πράξης και του έχει επιβληθεί ποινή.

2. Άτομο που εκτίει ποινή, συνήθως σε σωφρονιστικό κατάστημα ή υπό άλλου είδους περιοριστικά μέτρα.

Συνώνυμα

καταδικασμένος φυλακισμένος ένοχος κρατούμενος εγκληματίας κακοποιός παραβάτης παράνομος δεσμώτης προφυλακισμένος παραβατικός δολοφόνος ληστής κλέφτης απατεώνας βιαστής διακινητής ναρκέμπορος

Αντώνυμα

αθώος αθωωμένος ελεύθερος απαλλαγμένος αρχιφύλακας νόμιμος νομοταγής έντιμος αξιοπρεπής

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο κατάδικος εξέτιε την ποινή του σε φυλακή υψίστης ασφαλείας.
  • Οι κατάδικοι ξεκίνησαν απεργία πείνας ζητώντας βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης.
  • Τον χαρακτήρισαν κατάδικο για ξέπλυμα χρήματος μετά την καταδικαστική απόφαση.
  • Η ετικέτα του πρώην κατάδικου τον εμπόδιζε να βρει σταθερή εργασία στο χωριό.
  • Ακόμα και μετά την αποφυλάκιση, τον αντιμετώπιζαν ως κατάδικο στην τοπική κοινωνία.