υποτίμηση

ουσιαστικό

1. Η πράξη ή το αποτέλεσμα του να αποδίδεται σε κάποιον ή κάτι μικρότερη αξία, σημασία ή ικανότητα από ό,τι πραγματικά έχει.

Συνώνυμα

υποεκτίμηση απαξίωση απομείωση υποβιβασμός καταφρόνηση περιφρόνηση υποβάθμιση έκπτωση μείωση ελαχιστοποίηση εξευτέλιση ταπείνωση κοροϊδία εξευτελισμός παράβλεψη κατάπτωση περιθωριοποίηση

Αντώνυμα

υπερεκτίμηση εκτίμηση ανατίμηση αναγνώριση αποτίμηση υπερβολή αποθέωση σεβασμός επιβράβευση αναβάθμιση έπαινος διάκριση κύρος υπόληψη αξία κομπλιμέντο αξιολόγηση θαυμασμός αύξηση

Παραδείγματα χρήσης

  • Η υποτίμηση του νομίσματος αύξησε το κόστος των εισαγωγών.
  • Η υποτίμηση των ικανοτήτων της ομάδας οδήγησε σε λάθος αποφάσεις.
  • Η δημόσια υποτίμηση της συμβολής του επιστήμονα ήταν άδικη.
  • Στα λογιστικά στοιχεία φαίνεται η υποτίμηση του πάγιου εξοπλισμού.
  • Η υποτίμηση των κινδύνων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης μπορεί να κοστίσει ανθρώπινες ζωές.