θαυμασμός

ουσιαστικό

1. Συναίσθημα έντονης εκτίμησης και δέους προς πρόσωπο, αντικείμενο ή γεγονός που προκαλείται από ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, ικανότητες ή ομορφιά.

Συνώνυμα

δέος θαύμα εκτίμηση σεβασμός λατρεία λάτρεμα αποθέωση ενθουσιασμός έκπληξη έκσταση έπαινος αρέσκεια προσκύνημα συγκίνηση

Αντώνυμα

περιφρόνηση απέχθεια αποστροφή αηδία χλεύη βδελυγμία αδιαφορία υποτίμηση απαξίωση έχθρα κριτική φρίκη καταφρόνηση σάτιρα

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο θαυμασμός της για τον καθηγητή αντανακλούσε την αφοσίωσή της.
  • Μπροστά στο τεχνούργημα επικράτησε θαυμασμός.
  • Ο θαυμασμός του κοινού συνοδεύτηκε από παρατεταμένα χειροκροτήματα.
  • Ο θαυμασμός για τη φύση μετατράπηκε σε αίσθημα ταπεινότητας.
  • Αν και ήταν σκεπτικός, ο θαυμασμός του για την ανακάλυψη έγινε φανερός.