συγχώρεση

ουσιαστικό

1. Πράξη ή διαδικασία κατά την οποία κάποιος απαλλάσσει άλλο από το αίσθημα οφειλής, τιμωρίας ή ποινής, αποδεχόμενος ή παραβλέποντας την προσβολή ή το σφάλμα του.

Συνώνυμα

άφεση συγγνώμη συγχωρητικότητα επιείκεια ανοχή εξιλέωση σβήσιμο συμφιλίωση

Αντώνυμα

εκδίκηση αντεκδίκηση τιμωρία μνησικακία πικρία μήνυση καταδίκη αντίποινα αφορισμός απόρριψη άρνηση τιμωρητικότητα φταίξιμο ενοχή θυμός διαπόμπευση μάλωμα εχθρότητα μίσος δίωξη

Παραδείγματα χρήσης

  • Ζήτησε συγχώρεση για το λάθος του.
  • Η μητέρα του του έδωσε συγχώρεση και τον αγκάλιασε.
  • Πήγε στην εκκλησία για να ζητήσει συγχώρεση από τον Θεό.
  • Η κυβέρνηση ανακοίνωσε συγχώρεση για ορισμένους κρατούμενους.
  • Χωρίς συγχώρεση δύσκολα προχωράμε μπροστά.