καταδίκη

ουσιαστικό

1. Απόφαση δικαστηρίου ή άλλης αρμόδιας αρχής που κηρύσσει πρόσωπο ένοχο για αδίκημα, συχνά συνοδευόμενη από επιβολή ποινής.

2. Η ποινή ή η τιμωρία που επιβάλλεται σε κάποιον ως αποτέλεσμα δικαστικής απόφασης ή άλλης διαδικασίας τιμωρίας.

Συνώνυμα

ενοχή ποινή κατακραυγή κατάκριση αποδοκιμασία επίκριση ετυμηγορία τιμωρία απόφαση κριτική φυλάκιση στίγμα κατάρα επίπληξη αφορισμός επιτίμηση

Αντώνυμα

αθώωση απαλλαγή συγχώρεση έπαινος επιδοκιμασία σωτηρία αιτιολόγηση λύτρωση άφεση αποθέωση δικαιολόγηση συγγνώμη εξιλέωση αποδοχή αναγνώριση επιβράβευση βραβείο ευλογία ανταμοιβή διάκριση αποφυλάκιση εγκώμιο δικαίωση απόδραση

Παραδείγματα χρήσης

  • Το δικαστήριο αποφάσισε ομόφωνα την καταδίκη του για απάτη.
  • Ο κόσμος εξέφρασε καταδίκη για τις βίαιες εικόνες που κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο.
  • Το κράτος ζήτησε καταδίκη των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
  • Για εκείνη την οικογένεια, η φτώχεια ήταν σχεδόν καταδίκη.
  • Το δικαστήριο ανακοίνωσε καταδίκη και επέβαλε ποινή φυλάκισης δέκα ετών.