δικαιοσύνη

ουσιαστικό

1. Αρχή και κατάσταση κατά την οποία πράξεις, αποφάσεις και σχέσεις κρίνονται με βάση αντικειμενικά, ηθικά και νομικά κριτήρια, ώστε να εξασφαλίζεται αμεροληψία, ίση μεταχείριση και αποκατάσταση όταν απαιτείται.

Συνώνυμα

δίκαιο δίκη ισονομία νομιμότητα αμεροληψία αντικειμενικότητα επιείκεια εντιμότητα ευνομία θέμις δίκιο δικαίωση ζυγαριά ισότητα ορθότητα αρετή κρίση κάρμα

Αντώνυμα

αδικία μαφία ανομία ανισότητα διαφθορά μεροληψία ανηθικότητα έγκλημα αμαρτία αυθαιρεσία διάκριση κοροϊδία σκάνδαλο εκμετάλλευση τυραννία ατιμία δεσποτεία καταπίεση κομπίνα παράπτωμα παρανομία απατεωνιά προκατάληψη αδίκημα

Παραδείγματα χρήσης

  • Η δικαιοσύνη απαιτεί ίση μεταχείριση όλων των πολιτών.
  • Οι πολίτες εμπιστεύονται τη δικαιοσύνη, αλλά πολλές υποθέσεις καθυστερούν.
  • Ζήτησαν δικαιοσύνη για τα θύματα του ατυχήματος.
  • Η αίσθηση της δικαιοσύνης διαφέρει από πολιτισμό σε πολιτισμό.
  • Πρέπει να εξασφαλίσουμε τη δικαιοσύνη στην κατανομή των πόρων.