αυθαιρεσία

ουσιαστικό

1. Στάση ή πρακτική κατά την οποία κάποιος λαμβάνει αποφάσεις ή ενεργεί σύμφωνα με το προσωπικό του θέλημα, χωρίς σεβασμό σε νόμους, κανόνες ή δικαιώματα άλλων και χωρίς αντικειμενικά κριτήρια.

Συνώνυμα

αυθαίρεση αυθαιρετικότητα ασυδοσία παρανομία κατάχρηση αδικία αυταρχισμός μονοπραξία παραβίαση αδιαφάνεια προκατάληψη υποκειμενικότητα κακοδιαχείριση τυραννία βία ασυνειδησία

Αντώνυμα

νομιμότητα αμεροληψία στρατηγική διαπραγμάτευση διαβούλευση προδιαγραφή σκεπτικό δικαιοσύνη διαφάνεια νομοθεσία αναλογικότητα νόμος έλεγχος λογική κανονισμός πρωτόκολλο ισονομία τάξη συνέπεια κανόνας ουδετερότητα πειθαρχία κάρμα

Παραδείγματα χρήσης

  • Καταγγέλλουν την αυθαιρεσία των αστυνομικών απέναντι στους διαδηλωτές.
  • Η αυθαιρεσία στην έκδοση οικοδομικών αδειών προκάλεσε πολλά αυθαίρετα κτίσματα.
  • Οι πολίτες διαμαρτύρονται για την αυθαιρεσία στις φορολογικές επιβαρύνσεις.
  • Στη συζήτηση τόνισε ότι υπάρχει αυθαιρεσία στην αξιολόγηση των μαθητών.
  • Το δικαστήριο καταδίκασε την αυθαιρεσία της δημοτικής αρχής.