παραδοσιακός

επίθετο

1. Που σχετίζεται με ή πηγάζει από την παράδοση και τις διαχρονικά μεταβιβαζόμενες συνήθειες, έθιμα ή πρακτικές.

2. Που ακολουθεί ή διατηρεί παλαιές μορφές, κανόνες ή τρόπους αντί για νεωτερισμούς ή πειραματισμούς.

Συνώνυμα

πατροπαράδοτος εθιμικός λαϊκός κλασικός συντηρητικός αρχαϊκός καθιερωμένος συμβατικός παλιά δημοτικό δημοτικός παλαιός τυπικός παλιομοδίτικος ντεμοντέ εθιμοτυπικός χωριάτικος παραδεδεγμένος συνήθης παλιός αυθεντικός αρχαίος οπισθοδρομικός

Αντώνυμα

μοντέρνος σύγχρονος αντισυμβατικός εναλλακτικός ανατρεπτικός ανορθόδοξος καινοτόμος νεωτεριστικός νεωτερικός πρωτοποριακός καινούριος ανανεωτικός προοδευτικός εξωτικός καινοφανής προχωρημένος ριζοσπαστικός εκσυγχρονιστικός πρωτότυπος ασυνήθης ανοιχτόμυαλος καινός πρωτοπόρος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο παραδοσιακός τρόπος διδασκαλίας δεν ταιριάζει πάντα στους μαθητές.
  • Η παραδοσιακή φορεσιά του χωριού εκτίθεται στο μουσείο.
  • Οι παραδοσιακοί χοροί συγκεντρώνουν πολλούς ντόπιους κάθε καλοκαίρι.
  • Το παραδοσιακό φαγητό της περιοχής έχει έντονες γεύσεις.
  • Ακολουθούμε παραδοσιακές μεθόδους στην παραγωγή του κρασιού.