ασυνήθης

επίθετο

1. Που δεν εμφανίζεται συχνά ή δεν είναι σύνηθες, παρουσιάζοντας απόκλιση από το αναμενόμενο.

2. Που διαφέρει εμφανώς από το συνηθισμένο σε μορφή, χαρακτήρα ή ένταση.

Συνώνυμα

ασυνήθιστος ιδιότυπος παράξενος περίεργος σπάνιος ιδιόμορφος ιδιόρρυθμος ξεχωριστός πρωτοφανής καινοφανής απρόσμενος απροσδόκητος παράδοξος εκκεντρικός πρωτότυπος διαφορετικός μοναδικός ανώμαλος έκτακτος άτυπος

Αντώνυμα

συνήθης συνηθισμένος διαδεδομένος συνηθής κοινός καθημερινός τυπικός κανονικός φυσιολογικός αναμενόμενος συχνός τετριμμένος συμβατικός χαρακτηριστικός παραδεδεγμένος οικείος μέσος παραδοσιακός

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο ασυνήθης θόρυβος από το υπόγειο ανησύχησε τους γείτονες.
  • Η ασυνήθης συμπεριφορά της στη συνάντηση εξέπληξε τους συνεργάτες.
  • Βρήκα μια ασυνήθης συλλογή γραμματοσήμων στο παλιό κιβώτιο.
  • Η καθυστέρηση του λεωφορείου ήταν ασυνήθης για τη συγκεκριμένη γραμμή.
  • Η αντίδρασή του ήταν ασυνήθης για κάποιον που γνωρίζαμε ως ήρεμο.