διακανονισμός

ουσιαστικό

1. Διαδικασία ή αποτέλεσμα συμφωνίας μεταξύ δύο ή περισσότερων μερών για την τακτοποίηση οικονομικών ή νομικών υποχρεώσεων, με καθορισμό όρων πληρωμής, αποπληρωμής ή εξόφλησης.

Συνώνυμα

διευθέτηση ρύθμιση συμφωνία συμβιβασμός εξόφληση τακτοποίηση εκκαθάριση επίλυση ανταλλαγή αποκατάσταση συμφιλίωση συνδιαλλαγή καθάρισμα συναλλαγή αποζημίωση αποπληρωμή διεκπεραίωση ντιλ ξεκαθάρισμα διαπραγμάτευση πληρωμή σβήσιμο

Αντώνυμα

διαφωνία αντιδικία διένεξη σύγκρουση ακύρωση αθέτηση ρήξη ζήτημα μονομαχία αποτυχία

Παραδείγματα χρήσης

  • Έγινε ένας διακανονισμός για την αποπληρωμή του χρέους σε δόσεις.
  • Οι δύο εταιρείες κατέληξαν σε διακανονισμό για τη διευθέτηση των διαφορών τους.
  • Ο διακανονισμός των λογαριασμών πρέπει να γίνει πριν το τέλος του μήνα.
  • Μας πρότειναν έναν διακανονισμό που περιλαμβάνει έκπτωση και παράταση της προθεσμίας.
  • Οι διακανονισμοί με τους προμηθευτές θα πρέπει να τεκμηριωθούν εγγράφως.