αθέτηση

ουσιαστικό

1. Η μη εκπλήρωση μιας υποχρέωσης, υπόσχεσης ή όρου συμφωνίας από το πρόσωπο που δεσμεύεται.

2. Το συμβάν κατά το οποίο οι προβλεπόμενοι όροι δεν τηρούνται, με συνέπεια την πρόκληση έννομων ή πρακτικών επιπτώσεων στις σχέσεις των ενδιαφερόμενων.

Συνώνυμα

παράβαση παραβίαση παράλειψη ολιγωρία αμέλεια παράπτωμα παρακοή ανυπακοή

Αντώνυμα

εκπλήρωση τήρηση συμμόρφωση ολοκλήρωση υπόσχεση πλήρωση εκτέλεση συνέπεια υπακοή όρκος διακανονισμός διευθέτηση πραγματοποίηση πληρωμή

Παραδείγματα χρήσης

Η αθέτηση των όρων της σύμβασης οδήγησε σε νομικές κυρώσεις.
Η αθέτηση πληρωμών από τον πελάτη δημιούργησε σοβαρό πρόβλημα ρευστότητας.
Θυμήθηκε την αθέτηση της υπόσχεσής του και ένιωσε ντροπή.
Η αθέτηση των κανόνων ασφαλείας απειλεί τη λειτουργία του εργοστασίου.
Σε περίπτωση αθέτησης, επιβάλλονται ρήτρες σύμφωνα με το συμβόλαιο.