φραγή

ουσιαστικό

1. Κατασκευή ή εμπόδιο που αποκλείει ή κλείνει τη διέλευση νερού, αέρα ή άλλων ουσιών, όπως φράγμα.

2. Ενέργεια ή αποτέλεσμα του αποκλεισμού ή του κλεισίματος μιας διόδου ή ανοίγματος.

Συνώνυμα

αποκλεισμός φράγμα φραγμός μπλόκο κλείσιμο σφράγισμα έμφραξη απόφραξη βούλωμα φράξιμο μπούκωμα εμπόδιο εμπλοκή στένωση κώλυμα κόλλημα αποτροπή μπλοκάρισμα παρεμπόδιση αναστολή ανάσχεση αναχαίτιση εμπόδιση παρακώλυση συμφόρηση καταστολή κλείδωμα περίφραξη φράχτης

Αντώνυμα

άνοιγμα διάνοιξη ξεμπλοκάρισμα αποσυμφόρηση απελευθέρωση αποσυμπίεση απομάκρυνση ελευθέρωση ροή κυκλοφορία πρόσβαση διευκόλυνση διήθηση

Παραδείγματα χρήσης

  • Η φραγή του ποταμού δημιούργησε μια τεχνητή λίμνη.
  • Η φραγή της κυκλοφορίας στην εθνική οδό προκάλεσε μεγάλες καθυστερήσεις.
  • Η φραγή των αεραγωγών απαιτεί άμεση ιατρική παρέμβαση.
  • Έβαλαν φραγή στην εξάπλωση της φωτιάς πριν φτάσει στα σπίτια.
  • Πρέπει να αφαιρέσουν τη φραγή από το φίλτρο πριν καθαριστεί.