μόνιμος

επίθετο

1. Που διαρκεί για μεγάλο ή απεριόριστο χρονικό διάστημα και δεν είναι προσωρινός.

2. Που έχει σταθερή θέση, κατάσταση ή ιδιότητα και δεν αλλάζει εύκολα.

3. Που υπάρχει συνεχώς ή επανέρχεται τακτικά, χωρίς διακοπή ή αναστολή.

Συνώνυμα

τακτικός διαρκής σταθερός πάγιος αμετάβλητος αδιάλειπτος συνεχής ισόβιος εξασφαλισμένος παντοτινός σταθερό μακροχρόνιος αιώνιος αέναος στατικός αδιάκοπος διαπαντός ακλόνητος

Αντώνυμα

προσωρινός εφήμερος παροδικός πρόσκαιρος βραχύβιος περαστικός στιγμιαία έκτακτος αναπληρωτής αυτοσχέδιος μεταβατικός περιπλανώμενος περιστασιακός φευγαλέος στιγμιαίος ασταθής νεοφερμένος πρόχειρος χρονικός ευμετάβλητος μεταβαλλόμενος μεταβλητός νεοεισερχόμενος φθαρτός σποραδικός

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο Γιώργος έγινε μόνιμος υπάλληλος στο γραφείο.
  • Είναι μόνιμος κάτοικος της πόλης.
  • Έχει μόνιμη κατοικία στην Αθήνα.
  • Το έργο εντάχθηκε στη μόνιμη συλλογή του μουσείου.
  • Η επέμβαση άφησε μόνιμες ουλές.