φευγαλέος

επίθετο

1. Που διαρκεί για πολύ μικρό χρονικό διάστημα ή υπάρχει προσωρινά, χωρίς μόνιμη παρουσία.

2. Που γίνεται αντιληπτό στιγμιαία ή εμφανίζεται σύντομα και ξεθωριάζει γρήγορα, χωρίς να αφήνει σταθερή εντύπωση.

Συνώνυμα

εφήμερος παροδικός περαστικός στιγμιαίος πρόσκαιρος προσωρινός βραχύβιος σύντομος γρήγορος ελαφρύς αδιόρατος

Αντώνυμα

μόνιμος διαρκής αιώνιος μακροχρόνιος σταθερός αμετάβλητος παντοτινός επίμονος

Παραδείγματα χρήσης

  • Έριξε ένα φευγαλέο βλέμμα στη φωτογραφία και μετά την έκλεισε.
  • Είχα μια φευγαλέα εντύπωση ότι με είχε προσέξει στο πλήθος.
  • Ο φευγαλέος έρωτας του καλοκαιριού άφησε μόνο αναμνήσεις.
  • Στα σύννεφα φάνηκαν φευγαλέες λωρίδες φωτός.
  • Η ευκαιρία ήταν φευγαλέα· δεν ξαναπαρουσιάστηκε.