ευτυχής

επίθετο

1. Που αισθάνεται ή εκδηλώνει έντονη ή διαρκή εσωτερική χαρά και ικανοποίηση.

2. Που έχει μία ζωή ή κατάσταση που προσφέρει σταθερή ικανοποίηση, αρμονία και αίσθηση πληρότητας.

Συνώνυμα

ευτυχισμένος εύτυχος τυχερός χαρούμενος ευδαίμων μακάριος ευλογημένος πανευτυχής ευχαριστημένος χαρμόσυνος χαρωπός επιτυχής κεφάτος ευφρόσυνος ικανοποιημένος ενθουσιασμένος αγαλλιώμενος φτιαγμένος εκστατικός

Αντώνυμα

δυστυχής δυστυχισμένος άτυχος ατυχής λυπηρός θλιβερός άθλιος τραγικός θλιμμένος καημένος μελαγχολικός ταλαίπωρος λυπημένος απογοητευμένος απελπισμένος μίζερος αθλιός καταραμένος αναθεματισμένος δυσαρεστημένος κακότυχος κατσουφιασμένος απαρηγόρητος καταθλιπτικός κακομοίρης κακός σπασμένος πάσχων

Παραδείγματα χρήσης

  • Είμαι ευτυχής που σε βλέπω.
  • Η μητέρα ήταν ευτυχής για το νέο εγγόνι.
  • Ο ευτυχής νικητής πήρε το κύπελλο.
  • Η ευτυχής συγκυρία βοήθησε την ομάδα να αποφύγει την κρίση.
  • Μετά την ανακοίνωση, όλοι αισθάνθηκαν ευτυχείς.