λυπηρός

επίθετο

1. Που προκαλεί λύπη, θλίψη ή στεναχώρια σε ανθρώπους εξαιτίας συμφοράς, απογοήτευσης ή δυσάρεστου γεγονότος.

2. Που εκφράζει ή αντανακλά θλίψη, στεναχώρια ή μελαγχολία στο ύφος, την εμφάνιση ή τη διάθεση.

Συνώνυμα

θλιβερός θλιμμένος λυπημένος πένθιμος μελαγχολικός στενάχωρος καημένος ζοφερός καταθλιπτικός πονεμένος αξιολύπητος ελεεινός τραγικός οδυνηρός δυσάρεστος πικρός σκοτεινός κατήφης σπαρακτικός

Αντώνυμα

χαρούμενος χαρμόσυνος χαρωπός ευτυχισμένος ευτυχής ευχάριστος αισιόδοξος ανέμελος κεφάτος ζωηρός ευφρόσυνος ανεβασμένος αστείος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο Γιώργος ήταν λυπηρός μετά την είδηση.
  • Το πρόσωπό της ήταν λυπηρό και κουρασμένο.
  • Ήταν λυπηρό που δεν κατάφερε να παρευρεθεί στην τελετή.
  • Η μητέρα της έδειχνε λυπηρή όταν το έμαθε.
  • Οι φίλοι του παρέμειναν λυπηροί για μέρες.
  • Είναι λυπηρό να βλέπεις μια πόλη να χάνει την ιστορία της.