διάταγμα

ουσιαστικό

1. Επίσημη πράξη ή εντολή που εκδίδεται από αρμόδια δημόσια αρχή ή άλλο φορέα εξουσίας και έχει νομική ή διοικητική ισχύ, με σκοπό τη θέσπιση κανόνων, την επιβολή μέτρων ή τη ρύθμιση συγκεκριμένου θέματος.

Συνώνυμα

διαταγή εντολή απόφαση πράξη κανονισμός απαγόρευση παράγγελμα προσταγή ένταλμα επιταγή νομοθεσία νόμος διάταξη ψήφισμα διακήρυξη τελεσίγραφο

Αντώνυμα

ακύρωση ανάκληση κατάργηση αναίρεση αναστολή παύση άρση

Παραδείγματα χρήσης

Το διάταγμα απαγορεύει τις συναθροίσεις άνω των δέκα ατόμων.
Το διάταγμα του δικαστηρίου επιβάλει προσωρινή απαγόρευση εξόδου από τη χώρα.
Με προεδρικό διάταγμα καθορίστηκαν οι νέοι κανόνες λειτουργίας των δημόσιων υπηρεσιών.
Ο διοικητής εξέδωσε διάταγμα για άμεση αναδίπλωση των στρατευμάτων.
Το διάταγμα της υπηρεσίας όρισε νέα ωράρια εργασίας για το προσωπικό.