ένταλμα

ουσιαστικό

1. Γραπτό επίσημο έγγραφο που διατάσσει ή εξουσιοδοτεί την εκτέλεση συγκεκριμένης ενέργειας από δημόσια ή δικαστική αρχή, όπως σύλληψη, έρευνα ή άλλη αναγκαστική πράξη.

Συνώνυμα

εντολή διαταγή διάταγμα εξουσιοδότηση άδεια παράγγελμα έγκριση παραγγελία πράξη πληρεξουσιότητα επιταγή

Αντώνυμα

απαγόρευση ακύρωση αναστολή άρση απόρριψη άρνηση απαλλαγή αντίρρηση

Παραδείγματα χρήσης

Το ένταλμα σύλληψης εκδόθηκε χθες από τον εισαγγελέα.
Οι αστυνομικοί επέδειξαν το ένταλμα πριν εισέλθουν στο διαμέρισμα.
Το ένταλμα πληρωμής για την προμήθεια εγκρίθηκε από τον οικονομικό υπεύθυνο.
Ζήτησαν ένταλμα έρευνας για το όχημα μετά την καταγγελία.
Το ένταλμα διορισμού αναρτήθηκε στον πίνακα ανακοινώσεων του δήμου.