φτώχεια

ουσιαστικό

1. Κατάσταση κατά την οποία άτομα ή ομάδες στερούνται επαρκών οικονομικών και υλικών πόρων για την κάλυψη των βασικών αναγκών (τροφής, στέγης, υγείας, ένδυσης) και την αξιοπρεπή διαβίωση.

Συνώνυμα

πενία ένδεια φτωχιά δυσπραγία ανέχεια στέρηση κακουχία αθλιότητα μιζέρια πενιχρότητα ανεπάρκεια έλλειψη λιτότητα

Αντώνυμα

πλούτος ευημερία ευπορία ευμάρεια δραχμή φράγκα χρήματα λεφτά χρήμα ουσία λίρα φράγκο χρυσάφι νόμισμα θησαυρός βιοπορισμός ευζωία παραδάκι αφθονία πολυτέλεια περιουσία προκοπή κεφάλαια μισθός πόροι πληθώρα χαρτζιλίκι

Παραδείγματα χρήσης

  • Η φτώχεια πλήττει πολλά αγροτικά χωριά.
  • Πολλές οικογένειες ζουν στη φτώχεια.
  • Η φτώχεια ιδεών έκανε το άρθρο μονότονο.
  • Μετά την κρίση, η φτώχεια και η ανεργία αυξήθηκαν.
  • Η φτώχεια της γης δεν επέτρεπε καλές σοδειές.
  • Η φτώχεια ψυχής του χαρακτήρα έγινε εμφανής στην ταινία.