ιδιόμορφος

επίθετο

1. Που παρουσιάζει χαρακτηριστικά ή μορφές που αποκλίνουν από τα συνηθισμένα ή από ό,τι συνήθως αναμένεται.

Συνώνυμα

ιδιότυπος ιδιαίτερος παράξενος περίεργος ασυνήθιστος αλλόκοτος εκκεντρικός ιδιόρρυθμος ξεχωριστός ανώμαλος ασυνήθης παράδοξος σπάνιος παλαβός διαφορετικός μοναδικός εναλλακτικός χαρακτηριστικός εξωτικός

Αντώνυμα

κοινός συνηθισμένος κανονικός κοινοτυπικός τυπικός συμβατικός φυσιολογικός καθημερινός συνήθης

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο ιδιόμορφος τρόπος του να γελάει έκανε όλους να χαμογελούν.
  • Η ιδιόμορφη αρχιτεκτονική του κτιρίου τράβηξε τα βλέμματα.
  • Το φαινόμενο ήταν αρκετά ιδιόμορφο για να τραβήξει την προσοχή των επιστημόνων.
  • Οι ιδιόμορφοι κανόνες της εταιρείας δημιουργούν σύγχυση στους νέους υπαλλήλους.
  • Τα ιδιόμορφα χρώματα του πίνακα δίνουν ξεχωριστή ατμόσφαιρα.
  • Οι ιδιόμορφες αντιδράσεις του κοινού εξέπληξαν τους διοργανωτές.