θρίαμβος

ουσιαστικό

1. Μεγάλη και καθοριστική επιτυχία ή επικράτηση σε μάχη, αγώνα, πολιτική αντιπαράθεση ή άλλη δραστηριότητα, που επιφέρει σαφή υπεροχή έναντι του αντιπάλου ή της αντίθετης κατάστασης.

Συνώνυμα

νίκη επικράτηση αποθέωση επιτυχία κατάκτηση κατόρθωμα επίτευγμα δόξα κυριαρχία άθλος επίτευξη θραύση πάταγος πανηγυρισμός ευόδωση στέψη πρωτάθλημα αγαλλίαση ανάταση

Αντώνυμα

ήττα αποτυχία συντριβή φιάσκο πανωλεθρία καταστροφή κατάρρευση πτώση διασυρμός ταπείνωση πατάτα θρήνος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο τελικός ήταν ένας θρίαμβος για την ομάδα.
  • Τον υποδέχτηκαν με θρίαμβο μετά την επιστροφή του στην πόλη.
  • Η ταινία έγινε θρίαμβος στο διεθνές φεστιβάλ.
  • Η επανεκλογή της προέδρου χαρακτηρίστηκε ως θρίαμβος της πολιτικής της γραμμής.
  • Η κακοσχεδιασμένη εκδήλωση ήταν, ειρωνικά, θρίαμβος της αποδιοργάνωσης.