εγγύηση

ουσιαστικό

1. Δέσμευση ή υπόσχεση που παρέχεται από άτομο ή φορέα για την ποιότητα, την απόδοση ή την επισκευή ενός προϊόντος ή υπηρεσίας εντός ορισμένης χρονικής περιόδου.

Συνώνυμα

διαβεβαίωση βεβαίωση υπόσχεση ενέχυρο ασφάλεια όρκος προκαταβολή σιγουριά δέσμευση διασφάλιση εξασφάλιση πιστοποίηση εγγύημα προστασία δικαίωμα ασφάλιση βεβαιότητα

Αντώνυμα

αβεβαιότητα ανασφάλεια απειλή απιστία αμφιβολία ρίσκο επισφαλότητα στοίχημα προειδοποίηση επικινδυνότητα

Παραδείγματα χρήσης

  • Το προϊόν έχει εγγύηση δύο ετών.
  • Δεν υπάρχει εγγύηση ότι το έργο θα ολοκληρωθεί στην ώρα του.
  • Το τραπεζικό δάνειο απαιτεί εγγύηση.
  • Ο ιδιοκτήτης ζήτησε εγγύηση για την ενοικίαση.
  • Η εταιρεία παρέχει εγγύηση ποιότητας σε όλα τα προϊόντα της.
  • Η υπογραφή του συμβολαίου αποτελεί εγγύηση για την εκτέλεση των εργασιών.