αντίφαση

ουσιαστικό

1. Συνύπαρξη ή παρουσία δύο ή περισσοτέρων δηλώσεων, ιδεών ή στοιχείων που δεν μπορούν να είναι ταυτόχρονα αληθή ή συμβατά, δημιουργώντας ασυνέπεια ή λογική σύγκρουση.

Συνώνυμα

αντινομία αντιφατικότητα ασυνέπεια αντίθεση ασυμφωνία ασυμβατότητα αντιλογία παράδοξο παραδοξότητα σύγκρουση διχογνωμία παραφωνία μπερδεμάρα χάσμα αντιδιαστολή

Αντώνυμα

συνέπεια συμφωνία ομοφωνία συμβατότητα συνοχή ταύτιση ενότητα αρμονία συνάφεια δήλωση ένδειξη αξίωμα τεκμήριο συνεννόηση συμμόρφωση

Παραδείγματα χρήσης

Η αντίφαση στο επιχείρημα έκανε τον ακροατή να αμφιβάλλει.
Είναι αντίφαση να μιλάς για προστασία του περιβάλλοντος και να πετάς σκουπίδια στο δρόμο.
Στο μυθιστόρημα υπάρχει μια αντίφαση στον χαρακτήρα που δεν εξηγείται από την πλοκή.
Τα στατιστικά δείχνουν αύξηση, αλλά η καθημερινή εμπειρία αποκαλύπτει μια αντίφαση.
Η αντίφαση μεταξύ θεωρίας και πράξης οδήγησε σε αναθεώρηση της πολιτικής.