βύθισμα

ουσιαστικό

1. Βαθούλωμα ή κοίλωμα σε επιφάνεια ή έδαφος, που σχηματίζεται όταν το κέντρο χαμηλώνει σε σχέση με τα γύρω σημεία.

2. Κατάβαση ή υποχώρηση ενός σώματος μέσα σε υγρό ή άλλο μέσο, ώστε να καλύπτεται μερικά ή ολικά.

Συνώνυμα

κατάδυση βύθιση βύθισμα καταποντισμός βαθούλωμα βούτηγμα εμβύθιση βουτιά καταβύθιση μούσκεμα ναυάγιο κοίλωμα

Αντώνυμα

ανάδυση πλατφόρμα προεξοχή απάνω άνοδος ανύψωση λόφος ανάχωμα επίχωμα ραχούλα

Παραδείγματα χρήσης

Το καράβι υπέστη ένα μικρό βύθισμα μετά τη σύγκρουση.
Στο σχέδιο φαίνεται το βύθισμα της θεμελίωσης μέσα στο έδαφος.
Το ξαφνικό βύθισμα της θερμοκρασίας μάς έπιασε απροετοίμαστους.
Παρατήρησε το βύθισμα του εδάφους κοντά στο ρέμα.
Μετά την κρίση, το χρηματιστήριο γνώρισε έντονο βύθισμα.