κατάληξη

ουσιαστικό

1. Τμήμα λέξης που προστίθεται στο τέλος της ρίζας ή του θεματικού στοιχείου και χρησιμεύει στον σχηματισμό νέων λέξεων, στην κλίση ή στην αλλαγή γραμματικής ή σημασιολογικής λειτουργίας.

Συνώνυμα

τέλος λήξη τέρμα επίθημα απόληξη επίλογος φινάλε έκβαση επέκταση αποτέλεσμα πέρας περάτωση συντέλεια συνέπεια κατακλείδα σούμα τελείωση τελείωμα κλείσιμο συμπέρασμα αποκορύφωμα ουρά ολοκλήρωση τελευτή τερματισμός

Αντώνυμα

αρχή έναρξη αφετηρία εκκίνηση πρόθεμα ρίζα πηγή πρόλογος προοίμιο αίτιο αιτιολογία αφορμή εστία καταβολή ορμητήριο προέλευση αιτία εισαγωγή ξεκίνημα πρελούδιο προϋπόθεση διαδρομή

Παραδείγματα χρήσης

  • Η κατάληξη «-ος» δηλώνει το αρσενικό γένος σε πολλά ελληνικά ουσιαστικά.
  • Η κατάληξη του αρχείου είναι .pdf, οπότε πρέπει να το ανοίξουμε με το κατάλληλο πρόγραμμα.
  • Η κατάληξη της γραμμής του λεωφορείου είναι στο παλιό σταθμό.
  • Η κατάληξη της συζήτησης ήταν μια κοινή συμφωνία για το πρόγραμμα.
  • Η κατάληξη του δρόμου έχει περίφραξη και δεν επιτρέπει πέρασμα οχημάτων.