ορμητήριο

ουσιαστικό

1. Χώρος ή σημείο από το οποίο οργανώνονται και εκκινούν επιχειρήσεις, επιθέσεις ή αποστολές, συχνά με στρατιωτικό ή επιχειρησιακό χαρακτήρα.

2. Βάση ή καταφύγιο όπου συγκεντρώνονται άτομα, υλικά ή μέσα για την υποστήριξη και τον συντονισμό δράσεων.

Συνώνυμα

βάση εφαλτήριο αφετηρία κρησφύγετο καταφύγιο οχυρό κάστρο στρατόπεδο κέντρο εκκίνηση αρχηγείο φρούριο φυλάκιο εστία αποβάθρα πλατφόρμα στέκι προμαχώνας σπηλιά λέσχη φωλιά

Αντώνυμα

προορισμός στόχος τερματισμός κατάληξη αποδέκτης θύμα

Παραδείγματα χρήσης

  • Το ορμητήριο των ανταρτών ήταν το παλιό αεροδρόμιο.
  • Η εταιρεία μετατρέπει το λιμάνι σε ορμητήριο για διεθνείς εξαγωγές.
  • Η συμμορία χρησιμοποιούσε ένα εγκαταλειμμένο σπίτι ως ορμητήριο για τις ληστείες.
  • Το σπήλαιο έγινε ορμητήριο για τα νυχτόβια αρπακτικά.
  • Το γήπεδο της πόλης έγινε ορμητήριο για τις επιθετικές τακτικές της ομάδας.