προϋπόθεση

ουσιαστικό

1. Κάτι που πρέπει να υπάρχει ή να ισχύει πριν από την πραγματοποίηση ή την ορθή λειτουργία μιας ενέργειας, διαδικασίας ή κατάστασης.

2. Θεωρητική υπόθεση ή βάση πάνω στην οποία στηρίζεται μια σκέψη, απόφαση ή επιχείρημα.

Συνώνυμα

προαπαιτούμενο όρος συνθήκη απαίτηση υπόθεση βάση αξίωμα επιφύλαξη ρήτρα δεδομένο παράμετρος κανόνας προδιαγραφή

Αντώνυμα

συνέπεια αποτέλεσμα επακόλουθο έκβαση κατάληξη βεβαιότητα

Παραδείγματα χρήσης

  • Η προϋπόθεση για την εγγραφή στο πρόγραμμα είναι η συμπλήρωση της αίτησης.
  • Στην απόδειξη, η προϋπόθεση είναι ότι η συνάρτηση είναι συνεχής.
  • Η εμπειρία είναι προϋπόθεση για τη θέση.
  • Υπό την προϋπόθεση ότι θα συμφωνήσουν όλα τα μέρη, θα υπογράψουμε τη σύμβαση.
  • Μόνο υπό την προϋπόθεση της σωστής προετοιμασίας μπορούμε να πετύχουμε το στόχο.