ασυγκίνητος

επίθετο

1. Που δεν συγκινείται εύκολα ή καθόλου, που δεν εκδηλώνει συναισθηματική αντίδραση σε γεγονότα, λόγια ή ερεθίσματα.

2. Που δεν παρουσιάζει εμφανή εκφραστική ή συναισθηματική αλλαγή, ακόμα και σε καταστάσεις που συνήθως προκαλούν συγκίνηση.

Συνώνυμα

απαθής ανεπηρέαστος ανέκφραστος ατάραχος αδιάφορος ψυχρός άψυχος αμετακίνητος απτόητος σκληρόκαρδος άκαρδος

Αντώνυμα

συγκινημένος ευσυγκίνητος φλογερός θιγμένος συγκινητικός συγκλονισμένος συναισθηματικός ευαίσθητος ταραγμένος συντετριμμένος σπαραγμένος καθηλωτικός εκστατικός παθιασμένος διατεθειμένος

Παραδείγματα χρήσης

  • Έμεινε ασυγκίνητος όταν άκουσε τα δυσάρεστα νέα.
  • Ο κριτής παρέμεινε ασυγκίνητος μπροστά στις επευφημίες του κοινού.
  • Παρά τις θερμές εκκλήσεις των συναδέλφων, ο διευθυντής έμεινε ασυγκίνητος.
  • Η σκληρή κριτική δεν τον συγκίνησε· παρέμεινε ασυγκίνητος.
  • Στη συζήτηση για την ηθική, ο καθηγητής έμεινε ασυγκίνητος και προσέγγισε το θέμα ψυχρά και αντικειμενικά.