σύμπραξη

ουσιαστικό

1. Κοινή, συντονισμένη ενέργεια ή δράση από δύο ή περισσότερα πρόσωπα, φορείς ή οργανισμούς με σκοπό την επίτευξη κοινού στόχου.

Συνώνυμα

συνεργασία κοινοπραξία συνέργεια συμμαχία συμπαράταξη ένωση συνένωση συγκρότημα συνασπισμός συνεταιρισμός συσπείρωση συμπόρευση εταιρεία κοινοπολιτεία σωματείο ενοποίηση

Αντώνυμα

ανταγωνισμός διάσπαση σύγκρουση διαγωνισμός αντιπαράθεση αντίθεση διαφωνία διαίρεση απομόνωση διχόνοια κόντρα καβγάς αποχώρηση

Παραδείγματα χρήσης

  • Η σύμπραξη των δύο εταιρειών δημιούργησε ένα νέο προϊόν.
  • Οι μουσικοί ανακοίνωσαν μια κοινή σύμπραξη για το φεστιβάλ.
  • Η σύμπραξη μεταξύ του δήμου και ιδιωτών βελτίωσε τις συγκοινωνίες.
  • Η σύμπραξη επιστημόνων από διαφορετικά ιδρύματα οδήγησε σε νέα ανακάλυψη.
  • Χρειάστηκε η σύμπραξη πολλών δυνάμεων για να αντιμετωπιστεί η κρίση.