παραλογισμός

ουσιαστικό

1. Η κατάσταση ή ιδιότητα της έλλειψης λογικής σκέψης, ορθής αιτιολόγησης ή συνεπούς συλλογισμού.

2. Συμπεριφορά, πράξη ή ιδέα που αποκλίνει από τις αρχές της λογικής και εμφανίζεται ως παράλογη, ασυνεπής ή ανεξήγητη σε σχέση με τα δεδομένα.

Συνώνυμα

παράλογο ανορθολογισμός ασυναρτησία παραφροσύνη παράνοια τρέλα παραλήρημα ανοησία γελοιότητα τρελοσύνη παρανοϊκότητα παλαβιά παλαβομάρα βλακεία ηλιθιότητα μανία χαζομάρα

Αντώνυμα

λογική ορθολογισμός λογικότητα ορθολογικότητα σύνεση σωφροσύνη λόγος επιχειρηματολογία λογισμός σκεπτικό συλλογισμός νοημοσύνη αξίωμα

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο παραλογισμός της απόφασης προκάλεσε έντονες αντιδράσεις.
  • Ο παραλογισμός του επιχειρήματος φάνηκε από το άλμα στα συμπεράσματα.
  • Ο παραλογισμός του φόβου πολλές φορές στρεβλώνει τη λογική μας.
  • Στην παράσταση αναδείχθηκε ο παραλογισμός της καθημερινής ζωής με σουρεαλιστικό τρόπο.
  • Ο παραλογισμός των γραφειοκρατικών διαδικασιών αποθαρρύνει τους πολίτες.