ησυχασμός

ουσιαστικό

1. Κατάσταση απουσίας θορύβου ή αναταραχής όπου επικρατεί εξωτερική σιωπή και γαλήνη.

2. Εσωτερική ψυχική κατάσταση βαθιάς ηρεμίας και συγκέντρωσης, συχνά επιδιωκόμενη μέσω προσευχής, στοχασμού ή αποχής από εξωτερικές ενασχολήσεις.

Συνώνυμα

ησυχία ηρεμία σιωπή σιγή γαλήνη αταραξία ηρεμότητα ηρεμιά απομόνωση ειρήνη ανάπαυση μοναχισμός κατάνυξη μοναξιά σιγαλιά σιωπητήριο

Αντώνυμα

θόρυβος φασαρία οχλαγωγία αναστάτωση αναταραχή ταραχή αναβρασμός πολυκοσμία βουή εκκωφαντικότητα συναυλία

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο ησυχασμός του πρωινού δάσους με ηρέμησε.
  • Στην ορθόδοξη παράδοση, ο ησυχασμός είναι μορφή πνευματικής άσκησης.
  • Ήθελε λίγες ώρες ησυχασμό για να συγκεντρωθεί στις εξετάσεις.
  • Μετά τον καυγά επικράτησε ησυχασμός στην αίθουσα.
  • Ο γιατρός συνέστησε ησυχασμό και ξεκούραση για γρήγορη ανάρρωση.