ηρεμιά

ουσιαστικό

1. Κατάσταση κατά την οποία επικρατεί απουσία έντασης, ταραχής ή αναστάτωσης.

2. Αίσθηση εσωτερικής γαλήνης και ησυχίας.

Συνώνυμα

γαλήνη ηρεμία ηρεμότητα ησυχία ησυχασμός ειρηνικότητα ηρεμοσύνη κατάνυξη νηνεμία αταραξία ψυχραιμία αβρότητα νηφαλιότητα σιγή σιωπή

Αντώνυμα

αναστάτωση ταραχή αναταραχή θόρυβος φασαρία αναβρασμός πανικός οχλαγωγία

Παραδείγματα χρήσης

  • Μετά τη βροχή, απλώθηκε μια ηρεμιά στην πόλη.
  • Χρειάζομαι λίγη ηρεμιά για να συγκεντρωθώ.
  • Η ηρεμιά του δωματίου τον βοήθησε να κοιμηθεί.
  • Παρά την ένταση της ημέρας, κράτησε την ηρεμιά του.
  • Στο χωριό επικρατούσε απόλυτη ηρεμιά το βράδυ.