ευημερία

ουσιαστικό

1. Γενικός βαθμός ευζωίας και καλής ποιότητας ζωής σε άτομα ή κοινωνίες, που περιλαμβάνει επάρκεια πόρων, υγεία, ασφάλεια και δυνατότητες προσωπικής και κοινωνικής ανάπτυξης.

Συνώνυμα

ευμάρεια ευπορία ευζωία άνθηση ανάπτυξη πλούτος πλουτισμός καλοπέραση ευδαιμονία αφθονία προκοπή ακμή πρόοδος ευτυχία ευεξία

Αντώνυμα

φτώχεια πενία ανέχεια ύφεση κακοδαιμονία παρακμή χρεοκοπία λιμός κακουχία αθλιότητα στέρηση δυστυχία κατάπτωση κρίση συμφορά καταστροφή λοιμός μάστιγα μαρασμός πενιχρότητα μιζέρια έλλειψη νόσος γρουσουζιά μακελειό

Παραδείγματα χρήσης

  • Η ευημερία της χώρας εξαρτάται από τις εξαγωγές και τις επενδύσεις.
  • Επιδιώκουμε την ευημερία όλων των μελών της οικογένειας.
  • Τα προγράμματα κοινωνικής πρόνοιας στοχεύουν στην ευημερία των ευπαθών ομάδων.
  • Η ευημερία των ζώων στο καταφύγιο βελτιώθηκε μετά τις δωρεές και τις εθελοντικές υπηρεσίες.
  • Η αίσθηση ασφάλειας και δημιουργίας οδηγεί σε προσωπική ευημερία.