επόπτης

ουσιαστικό

1. Πρόσωπο που επιβλέπει και κατευθύνει την εργασία ή τη συμπεριφορά άλλων, φροντίζοντας για την τήρηση των κανόνων και την ορθή εκτέλεση των καθηκόντων.

Συνώνυμα

προϊστάμενος επιστάτης επιβλέπων επιτηρητής υπεύθυνος διευθυντής επιθεωρητής ελεγκτής συντονιστής διαχειριστής μάνατζερ σούπερβάιζερ αφεντικό επικεφαλής διοικητής καθοδηγητής μέντορας αφεντάς επιμελητής παρατηρητής φύλακας αρχιφύλακας θεματοφύλακας κριτής

Αντώνυμα

υφιστάμενος υπάλληλος εργαζόμενος ελεγχόμενος υπηρέτης εργάτης μισθωτός κατώτερος υποτακτικός

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο επόπτης ζήτησε από τους εργαζόμενους να τηρούν τα μέτρα ασφάλειας.
  • Ο επόπτης της παραλίας φώναξε για να προειδοποιήσει τους κολυμβητές.
  • Κατά τη διάρκεια των εξετάσεων, ο επόπτης ελέγχει τις ταυτότητες και το απαγορευμένο υλικό.
  • Ο επόπτης του έργου συνέταξε την έκθεση προόδου για την επιτροπή.
  • Ο επόπτης γραμμής σήκωσε τη σημαία για να υποδείξει οφσάιντ.