διχογνωμία

ουσιαστικό

1. Κατάσταση κατά την οποία δύο ή περισσότερα άτομα ή ομάδες εκφράζουν διαφορετικές κρίσεις, απόψεις ή αξιολογήσεις για ένα θέμα, με αποτέλεσμα την έλλειψη κοινής συμφωνίας.

Συνώνυμα

διαφωνία αντιγνωμία ασυμφωνία αντίθεση αντιπαράθεση διαμάχη αντιλογία διαξιφισμός έριδα κόντρα διαφορά σύγκρουση πόλωση ένσταση αμφισβήτηση τριβή καβγάς τσακωμός διένεξη αντίφαση

Αντώνυμα

συμφωνία ομοφωνία συναίνεση ομόνοια σύμπνοια συνεννόηση ομοψυχία ενότητα ταύτιση αποδοχή

Παραδείγματα χρήσης

Στη συνεδρίαση προέκυψε έντονη διχογνωμία μεταξύ των μελών για το προτεινόμενο σχέδιο.
Υπάρχει ακόμη διχογνωμία ανάμεσα στους επιστήμονες σχετικά με την ερμηνεία των νέων δεδομένων.
Η διχογνωμία για το νομοσχέδιο οδήγησε σε θυελλώδεις συζητήσεις στη Βουλή.
Η σχέση τους δοκιμάστηκε όταν προέκυψε διχογνωμία ως προς την ανατροφή των παιδιών.
Στο δικαστήριο σημειώθηκε διχογνωμία ανάμεσα στους δικαστές σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου.