διάνοια

ουσιαστικό

1. Η ικανότητα σκέψης και νοήσεως που επιτρέπει την αντίληψη, την κατανόηση, την κρίση και την επεξεργασία ιδεών.

2. Το σύνολο των πνευματικών δυνάμεων και του επιπέδου νοημοσύνης ενός ατόμου.

Συνώνυμα

νους μυαλό νόηση νοημοσύνη διανόηση πνεύμα λογική σκέψη εξυπνάδα ιδέα ιδιοφυία ευφυΐα νοητικότητα σοφία φρόνηση σύνεση γνώση αντίληψη κατανόηση επινοητικότητα δημιουργικότητα κεφάλι ψυχισμός

Αντώνυμα

ανοησία μωρία βλακεία ηλιθιότητα άνοια αμάθεια ασυναρτησία σκοταδισμός χαζομάρα αφέλεια

Παραδείγματα χρήσης

  • Η διάνοια του καθηγητή εντυπωσίασε τους φοιτητές.
  • Δεν πέρασε από τη διάνοια μου ότι θα γινόταν έτσι.
  • Οι διάνοιες της εποχής συνέβαλαν σημαντικά στην πρόοδο της κοινωνίας.
  • Η κούραση επηρεάζει τη διάνοια και συχνά οδηγεί σε λάθη.
  • Με λίγη διάνοια και επιμονή βρήκε την καινοτόμο λύση.