αποδέκτης

ουσιαστικό

1. Πρόσωπο, οργανισμός ή φορέας που λαμβάνει κάτι που του αποστέλλεται ή του αποδίδεται, όπως μήνυμα, επιστολή, δώρο, πληρωμή ή πληροφορία.

Συνώνυμα

παραλήπτης λήπτης δέκτης υποδοχέας δικαιούχος ωφελούμενος προορισμός ωφελημένος πελάτης χρήστης θύμα κληρονόμος

Αντώνυμα

αποστολέας πομπός φορέας διανομέας πάροχος πρεσβευτής διαβιβαστής εκπομπός παράγοντας παραγωγός πηγή εκπρόσωπος βλήμα όργανο εκδότης συντελεστής προμηθευτής παραχωρητής αντιπρόσωπος έμπορος ορμητήριο συντάκτης

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο αποδέκτης έλαβε το δέμα χωρίς καθυστέρηση.
  • Έγινε αποδέκτης σκληρής κριτικής μετά την ανακοίνωση.
  • Ο αποδέκτης των μεταβιβάσεων πρέπει να δηλώσει τον τραπεζικό του λογαριασμό.
  • Σε κάθε μήνυμα πρέπει να αναγράφεται σαφώς ο αποδέκτης και η ημερομηνία.
  • Στο δίκτυο επικοινωνιών ο αποδέκτης επιβεβαίωσε την παραλαβή του πακέτου δεδομένων.