έμπορος

ουσιαστικό

1. Φυσικό ή νομικό πρόσωπο που ασχολείται συστηματικά με την αγορά, προμήθεια, διακίνηση και πώληση αγαθών ή υπηρεσιών με σκοπό το όφελος ή το κέρδος.

Συνώνυμα

πωλητής εμπόριος εμποροπώλης προμηθευτής μαγαζάτορας καταστηματάρχης λιανέμπορος λιανοπωλητής χονδρέμπορος προμηθεύτρια πωλήτρια παλιατζής μπακάλης περιπτεράς καπηλεύς εμποράκος μπιζνεσμαν επιχειρηματίας κερδοσκόπος διανομέας

Αντώνυμα

αγοραστής πελάτης καταναλωτής πελάτισσα αγοράστρια παραγωγός αγρότης πειρατής αποδέκτης καλλιτέχνης βιοτέχνης

Παραδείγματα χρήσης

Ο έμπορος άνοιξε το κατάστημα νωρίς το πρωί.
Ο έμπορος διαπραγματευόταν φορτία σιτηρών με επιχειρήσεις του εξωτερικού.
Ο έμπορος έργων τέχνης εκτίμησε τον παλιό πίνακα πριν τον αγοράσει.
Ο έμπορος στο διαδίκτυο δέχθηκε πολλές παραγγελίες μέσα σε μία μέρα.
Ο έμπορος όπλων κατηγορήθηκε για παράνομη διακίνηση.