αμετάβλητος

επίθετο

1. Που δεν υφίσταται αλλαγή ή μεταβολή στο χρόνο ή στις συνθήκες, παραμένει σταθερός.

2. Που δεν μπορεί ή δύσκολα μεταβάλλεται, διατηρεί αναλλοίωτη μορφή, κατάσταση ή χαρακτηριστικά.

Συνώνυμα

σταθερός απαράλλακτος ακλόνητος αναλλοίωτος αμετάλλακτος αμετακίνητος μόνιμος στατικός άκαμπτος ανελαστικός σταθερό σταθεροποιημένος μονότονος αιώνιος απόλυτος αδιάσπαστος αδιαπραγμάτευτος συνεχής

Αντώνυμα

μεταβλητός ευμετάβλητος ασταθής μεταβαλλόμενος αλλοιωμένος μεταβατικός προσαρμόσιμος αλλοιώσιμος προσωρινός κινητός ελαστικός παροδικός πρόσκαιρος υποχωρητικός ιδιότροπος προσαρμοστικός φευγαλέος εφήμερος μετακινούμενος ανοιχτόμυαλος ευλύγιστος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο καιρός παρέμεινε αμετάβλητος όλη την εβδομάδα.
  • Ο νόμος έμεινε αμετάβλητος παρά τις πιέσεις για τροποποίηση.
  • Ο διευθυντής έμεινε αμετάβλητος στην απόφασή του.
  • Ο παράγοντας στη μαθηματική εξίσωση θεωρείται αμετάβλητος.
  • Ο χαρακτήρας του έργου παρέμεινε αμετάβλητος στις επανεκδόσεις.