παιδάκι

ουσιαστικό

1. Μικρό σε ηλικία άτομο, συνήθως βρέφος ή νήπιο, που χαρακτηρίζεται από περιορισμένη σωματική και νοητική ωρίμανση και από εξάρτηση από ενήλικες για φροντίδα και προστασία.

Συνώνυμα

παιδί κουτσούβελο μωρό μωρουδάκι βρέφος νήπιο πιτσιρίκι κοριτσάκι αγοράκι παιδάρι αγόρι παίδι τέκνο ανήλικος μπεμπάκι μωράκι παιδούλα νεογέννητο πιτσιρικάς μπομπίρας μπέμπης μικρούλης μικρούλι αγγελούδι παιδαρέλι βλαστάρι

Αντώνυμα

ενήλικας ενήλικη ενήλικος νταντά άνδρας γυναίκα μεγάλος μεσήλικας ηλικιωμένος γηραιός γονιός

Παραδείγματα χρήσης

  • Το παιδάκι κοιμάται στην κούνια.
  • Ο παππούς κρατούσε το παιδάκι στην αγκαλιά του.
  • Πες στον μπαμπά ότι ήσουν καλό παιδάκι.
  • Μην τον υποτιμάς· δεν είναι παιδάκι.
  • Το παιδάκι άρχισε να γελά μόλις είδε το σκυλάκι.