κορυφή

ουσιαστικό

1. Το ανώτατο ή υψηλότερο σημείο μιας φυσικής μορφής ή αντικειμένου, όπως το άκρο ενός βουνού, λόφου ή κατασκευής.

2. Το σημείο μέγιστης έντασης, απόδοσης ή σημασίας σε μια διαδικασία, εξέλιξη ή γεγονός, όπου φτάνει το αποκορύφωμα.

Συνώνυμα

ακροβούνι κορυφώμα τοπ ακμή ζενίθ οροφή αποκορύφωμα ύψωμα στέμμα πρωτοκαθεδρία άκρα πρωτιά κορύφωση αιχμή άκρο άκρη μύτη απόληξη στέγη κεφαλή ηγεσία σημείο ύψος όρος πόλο ταβάνι βουνό ραχούλα

Αντώνυμα

βάση πάτος πόδι κοιλάδα λεκάνη άβυσσος θεμέλιο βυθός πυθμένας φαράγγι λάκκος βαθμίδα βάραθρο ρίζα πεδιάδα μέση κοίλωμα ουραγός σπήλαιο

Παραδείγματα χρήσης

  • Η κορυφή του βουνού ήταν καλυμμένη με χιόνι.
  • Έβαλε το κερί στην κορυφή της τούρτας.
  • Η βράβευση ήταν η κορυφή της καριέρας της.
  • Η ζήτηση έφτασε στην κορυφή τον Αύγουστο.
  • Κατέλαβε την κορυφή της ιεραρχίας ως διευθύνων σύμβουλος.